زوج خوشبخت طبقه 10 رو دیدم که باهم زد و خورد می کردن

"پیتر" محکم و قوی رو توی طبقه 9 دیدم که داره گریه می کنه

طبقه 8، "آمی" نامزدش رو می دید که با بهترین دوستش خوابیده

طبقه 7، "دن" قرصای روزانه ضدافسردگیش رو می خوره

طبقه 6، "هنگ" بیکار هنوز هفت تا روزنامه در روز می خره تا یه کار پیدا کنه

آقای خیلی محترم "وانگ" در طبقه 5 سعی میکنه لباسای زیر خانومش رو بپوشه

طبقه 4 "رز" دوباره داره با دوست پسرش دعوا میکنه

طبقه 2، "لیلی" هنوز به عکس شوهرش که از شش ماه پیش گم شده خیره میشه

قبل از اینکه از ساختمون بپرم فکر می کردم بدشانس ترین آدمم

الآن فهمیدم هرکسی مشکلات و نگرانی های خودش رو داره

آدمایی که دیدم الآن دارن به من نگاه می کنن

فکر کنم الآن که من رو می بینن، احساس می کنن وضعشون اونقدرا هم بد نیست.

گنجشک با خدا قهر بود…….روزها گذشت و گنجشگ با خدا هیچ نگفت . فرشتگان سراغش را از خدا می گرفتند و خدا هر بار به فرشتگان این گونه می گفت: می آید ؛ من تنها گوشی هستم که غصه هایش را می شنود و یگانه قلبی هستم که دردهایش را در خود نگاه میدارد…..
و سرانجام گنجشک روی شاخه ای از درخت دنیا نشست. فرشتگان چشم به لب هایش دوختند، گنجشک هیچ نگفت و خدا لب به سخن گشود : با من بگو از آن چه سنگینی سینه توست.
گنجشک گفت : لانه کوچکی داشتم، آرامگاه خستگی هایم بود و سرپناه بی کسی ام. تو همان را هم از من گرفتی. این طوفان بی موقع چه بود؟ چه می خواستی؟ لانه محقرم کجای دنیا را گرفت ه بود؟ و سنگینی بغضی راه کلامش بست.
سکوتی در عرش طنین انداخت فرشتگان همه سر به زیر انداختند. خدا گفت:ماری در راه لانه ات بود. باد را گفتم تا لانه ات را واژگون کند. آن گاه تو از کمین مار پر گشودی.
گنجشگ خیره در خدائیِ خدا مانده بود.
خدا گفت: و چه بسیار بلاها که به واسطه محبتم از تو دور کردم و تو ندانسته به دشمنی ام برخاستی! اشک در دیدگان گنجشک نشسته بود. ناگاه چیزی درونش فرو ریخت …
های های گریه هایش ملکوت خدا را پر کرد …

روزي دانشمندى آزمايش جالبى انجام داد. او يك آآواريوم ساخت و با قراردادن يک ديوار شيش هاى در وسط آآواريوم آن را به دو بخش تقسيم کرد.در يک بخش، ماهى بزرگى قرار داد و در بخش ديگر ماهى کوچکى کهغذاى مورد علاقه ماهى بزرگتر بود..ماهى کوچک، تنها غذاى ماهى بزرگ بود و دانشمند به او غذاى ديگرىنمى داد.او براى شکار ماهى کوچک، بارها و بارها به سويش حمله برد ولى هر باربا ديوار نامريي آه وجود داشت برخورد مى کرد، همان ديوار شيش هاى کهاو را از غذاى مورد علاق هاش جدا مى کرد…پس از مدتى، ماهى بزرگ ازحمله و يورش به ماهى کوچک دستبرداشت. او باور کرده بود که رفتن به آن سوى آکواريوم و شکار ماهىکوچک، امرى محال و غير ممکن است!در پايان، دانشمند شيشه ي وسط آکواريوم را برداشت و راه ماهي بزرگرا باز گذاشت.. ولى ديگر هيچگاه ماهى بزرگ به ماهى کوچک حملهنکرد و به آن سوي آآواريوم نيز نرفت!می دانيد چرا ؟ديوار شيشه اى ديگر وجود نداشت، اما ماهى بزرگ در ذهنش ديوارىساخته بود که از ديوار واقعى سخ تتر و بلن دتر مى نمود و آن ديوار، ديواربلند باور خود بود ! باوري از جنس محدودیت ! باوري به وجود دیواري بلند وغير قابل عبور ! باوري از ناتوانی خويش …

در زمان ها ي گذشته ، پادشاهي تخته سنگ را در وسط جاده قرار داد و براي اين آهعكس العمل مردم را ببيند خودش را در جايي مخفي آرد .بعضي از بازرگانان و نديمان ثروتمند پادشاه بي تفاوت از آنار تخته سنگي ذشتند .بسياري هم غرولند مي آردندآه اين چه شهري است آه نظم ندارد. حاآم اين شهرعجب مرد بي عرضه ايست و ... با وجود اين هيچ آس تخته سنگ را از وسط برنمي داشت . نزديك غروب، يك روستايي آه پشتش بار ميوه و سبزيجات بود ، نزديكسنگ شد. بارهايش را زمين گذاشت و با هر زحمتي بود تخته سنگ را از وسط جادهبرداشت و آن را آناري قرار داد .ناگهان آيسه اي را ديد آه زير تخته سنگ قرار دادهشده بود ، آيسه را باز آرد و داخل آن سكه هاي طلا و يك يادداشت پيدا آرد. پادشاهدر ان يادداشت نوشته بود :"هر سد و مانعي مي تواند يك شانس براي تغيير زندگي انسان باشد

روزی مردی ثروتمند در اتومبيل جدید و گران قيمت خود با سرعت فراوان از خيابان کمرفت و آمدی می گذشت .ناگهان از بين دو اتومبيل پارک شده در کنار خيابان یک پسر بچه پاره آجری به سمت اوپرتاب کرد.پاره آجر به اتومبيل او برخورد کرد .مرد پایش را روی ترمز گذاشت و سریع پياده شد و دید که اتومبيلش صدمه زیادیدیده است. به طرف پسرک رفت و او را سرزنش کرد .پسرک گریان با تلاش فراوان بالاخره توانست توجه مرد را به سمت پياده رو، جایی کهرادر فلجش از روی صندلی چرخدار به زمين افتاده بود جلب کند .پسرک گفت:”اینجا خيابان خلوتی است و به ندرت کسی از آن عبور می کند. برادربزرگم از روی صندلی چرخدارش به زمين افتاده و من زور کافی برای بلند کردنش ندارم.“برای اینکه شما را متوقف کنم ناچار شدم از این پاره آجر استفاده کنم “.مرد بسيار متاثر شد و از پسر عذر خواهی کرد. برادر پسرک را بلند کرد و روی صندلینشاند و سوار اتومبيل گرانقيمتش شد و به راهش ادامه داد .در زندگی چنان با سرعت حرکت نکنيد که دیگران مجبور شوند برای جلب توجه شماپاره آجر به طرفتان پرتاب کنند !خدا در روح ما زمزمه می کند و با قلب ما حرف می زند .اما بعضی وقات زمانی که ما وقت نداریم گوش کنيم، او مجبور می شود پاره آجری بهسمت ما پرتاب کند...

١- اعداد غير ضرورى را از ذه نتان بيرون بريزيد. مثل سن، وزن، قد، ... بگذاريد دکترها نگران آنهاباشند. ما براى همين به آنها پول مي دهيم.٢- فقط دوستان شاد و سرحال خود را حفظ کنيد. افسرده ها شما را هم افسرده مي کنند.٣- يادگيرى را هرگز ترک نکنيد. کامپيوتر، باغبان، صنايع دستى و خلاصه فرقى نمي کند، هر چيزىمغز بيکار، کارگاه شيطان » را ياد بگيريد. هيچگاه مغزتان را بيکار نگذاريد. بزرگى گفته است که« آلزايمر » ؟ ميانيد نام شيطان چيست «. است٤- از چيزهاى ساده و پي شپا افتاده هم لذّت ببريد.٥- بيشتر بخنديد. بلند و طولانى. آنقدر که نفستان بند بيايد.٦- اشک هم گاهى م يآيد. تحمّل داشته باشيد و از آن بگذريد. تنها کسى که تا پايان عمر با ماخواهد بود، خود ما هستيم.٧- دور و برتان را با چيزهايى که دوست داريد پر کنيد: افراد خانواده، حيوانات خانگى، موسيقى، گياهو يا هر چيز ديگر. خانه شما پناهگاه شماست.٨- مواظب سلامتى خود باشيد. اگر خوب است آن را حفظ کنيد، اگر ناپايدار است آن را بهبودببخشيد و اگر خودتان نمي توانيد کارى کنيد کمک بگيريد.٩- از هر فرصتى براى اينکه به ديگران بگوييد دوستشان داريد استفاده کنيد.١٠ - تا وقتى زنده ايد، زندگى کنيد.

دو روز مانده به پايان جهان تازه فهميد که هيچ زندگى نکرده است. تقويمش پر شده بود و تنها دور روز، تنهادو روز خط نخورده باقى بود. پريشان شد و آشفته و عصبانى نزد خدا رفت تا روزهاى بيشترى از خدا بگيريد.داد زد و بد و بيراه گفت.خدا سکوت کرد.جيغ کشيد و جار و جنجال راه انداخت.خدا سکوت کرد.آسمان و زمين را به هم ريخت.خدا سکوت کرد.به پر و پاى فرشت هها و انسان پيچيد.خدا سکوت کرد.کفر گفت و سجاده دور انداخت.خدا سکوت کرد.دلش گرفت و گريست و به سجاده افتاد.خدا سکوتش را شکست و گفت: عزيزم، اما يک روز ديگر هم رفت. تمام روز را به بد و بيراه و جار و جنجال ازدست دادى. تنها يک روز ديگر باقى است. بيا و لااقل اين يک روز را زندگى کن.لا به لاى هق هقش گفت: اما با يک روز؟ با يک روز چه کار م یتوان کرد؟ خدا گفت: آن کس که لذت يک روززيستن را تجربه کند، گويى که هزار سال زيسته است و آنکه امروزش را در نمی يابد، هزار سال هم به کارشنمی آيد و آنگاه سهم يک روز زندگى را در دستانش ريخت و گفت حالا برو و زندگى کن.او مات و مبهوت به زندگى نگاه کرد که در گوى دستانش می درخشيد. اما می ترسيد حرکت کند، می ترسيدراه برود، می ترسيد زندگى از لاى انگشتانش بريزد. قدرى ايستاد بعد با خودش گفت: وقتى فردايى ندارم،نگه داشتن اين يک روز چه فايده اى داردبگذار اين مشت زندگى را مصرف کنم.آن وقت شروع به دويدن کرد. زندگى را به سر و رويش پاشيد. زندگى را نوشيد و زندگى را بوييد و چنان بهوجد آمد که ديد می تواند تا ته دنيا بدود، می تواند بال بزند می تواند ... .او در آن يک روز آسمان خراشى بنا نکرد؛ زمينى را مالک نشد؛ مقامى را به دست نياورد؛ اما ...اما در همان يک روز دست بر پوست درخت کشيد، روى چمن خوابيد، کفش دوزکى را تماشا کرد، سرش رابالا گرفت و ابرها را ديد و به آنها که او را نمی شناختند سلام کرد و براى آنها که دوستش نداشتند از ته دلدعا کرد. او در همان يک روز آشتى کرد و خنديد و سبک شد، لذت برد و سرشار شد و بخشيد و عاشق شدو عبور کرد و تمام شد. او در همان يک روز زندگى کرد. اما فرشت هها در تقويم خدا نوشتند امروز او درگذشت،کسى که هزار سال زيسته بودو تو ...تو تا کنون چقدر از عمرت را زندگى کرد های؟

پرستار بچه هايم را به اتاقم دعوت « يوليا واسيلي اِونا » ، همين چند روز پيشآردم تا با او تسويه حساب آنم .مي دانم آه دست و بالتان خالي است !« يوليا واسيلي اِونا » به او گفتم:بنشينيدامّا رودربايستي داريد و آن را به زبان نمي آوريد. ببينيد، ما توافق آرديم آه ماهيسي روبل به شما بدهم اين طور نيست؟- چهل روبل .- نه من يادداشت آرده ام، من هميشه به پرستار بچه هايم سي روبلمي دهم. حالا به من توجه آنيد.شما دو ماه براي من آار آرديد.- دو ماه و پنج روز- دقيقاً دو ماه، من يادداشت آرده ام. آه م يشود شصت روبل. البته بايد نُه تا« آولي ا » يكشنبه از آن آسر آرد . همان طور آه مي دانيد يكشنبه ها مواظبنبوديد و براي قدم زدن بيرون م يرفتيد.از خجالت سرخ ش ده بود و داشت با « يوليا واسيلي اون ا » . . . سه تعطيليچين هاي لباسش بازي م يآرد ولي صدايش درنم يآمد.چهار روز مريض « آولي ا » . - سه تعطيلي، پس ما دوازده روبل را م يگذاريم آنارو ديگر « واني ا » بوديد فقط « وانيا » بود آن روزها از او مراقبت نكرديد و فقط مواظباين آه سه روز هم شما دندان درد د اشتيد و همسرم به شما اجازه داد بعد ازشام دور از بچ هها باشيد.دوازده و هفت مي شود نوزده. تفريق آنيد . آن مرخص ي ها ؛ آهان، چهل و يكروبل، درسته؟قرمز و پر از اشك شده بود . چانه اش مي لرزيد . « يوليا واسيلي اِونا » چشم چپشروع آرد به سرفه آردن هاي عصبي. دماغش را پاك آرد و چيزي نگفت.- و بعد، نزديك سال نو شما يك فنجان و نعلبكي شكستيد. دو روبل آسر آنيد.فنجان قديمي تر از اين حرف ها بود، ارثيه بود، امّا آاري به اين موضوع نداريم . قراراست به همه حسا بها رسيدگي آنيم.از يك درخت بالا رفت و آتش را پاره « آوليا » موارد ديگر : بخاطر بي مبالاتي شماآرد. ١٠ تا آسر آنيد. همچنين ب يتوجهيتانفرار آند شما مي بايست « وانيا » باعث شد آه آلفت خانه با آفش هايچشم هايتان را خوب باز م يآرديد. براي اين آار مواجب وبي مي گيريد.پس پنج تا ديگر آم م يآنيم.در دهم ژانويه ١٠ روبل از من گرفتيد...نجواآنان گفت: من نگرفتم. « يوليا واسيلي اِونا »- امّا من يادداشت آرده ام .- خيلي خوب شما، شايد …- از چهل ويك بيست و هفت تا برداريم، چهارده تا باقي مي ماند.چشم هايش پر از اشك شده بود و بيني ظريف و زيبايش از عرق مي درخشيد .طفلك بيچاره !- من فقط مقدار آمي گرفتم .در حالي آه صدايش مي لرزيد ادامه داد : من تنها سه روبل از همسرتان پولگرفتم . . . ! نه بيشتر.- ديدي حالا چطور شد؟ من اصلاً آن را از قلم انداخته بودم. سه تا از چهارده تابه آنار، مي آنه به عبارتي يازده تا، اين هم پول شما سه تا، سه تا، سه تا . . .يكي و يكي.- يازده روبل به او دادم با انگشتان لرزان آنرا گرفت و توي جيبش ريخت .- به آهستگي گفت: متشكّرم!- جا خوردم، در حالي آه سخت عصباني شده بودم شروع آردم به قدم زدن درطول و عرض اتاق.- پرسيدم: چرا گفتي متشكرم؟- به خاطر پول.- يعني تو متوجه نشدي دارم سرت آلاه م ي گذارم؟ دارم پولت را مي خورم؟تنها چيزي مي تواني بگويي اين است آه متشكّرم؟- در جاهاي ديگر همين مقدار هم ندادند.- آن ها به شما چيزي ندادند! خيلي خوب، تعجب هم ندارد. من داشتم به شماحقه مي زدم، يك حقه ي آثيف حالا من به شما هشتاد روبل مي دهم. همشاناين جا توي پاآت براي شما مرتب چيده شده.ممكن است آسي اين قدر نادان باشد؟ چرا اعتراض نكرديد؟ چرا صدايتان درنيامد؟ممكن است آسي توي دنيا اين قدر ضعيف باشد؟لبخند تلخي به من زد آه يعني بله، ممكن است.بخاطر بازي بي رحمانه اي آه با او آردم عذر خواستم و هشتاد روبلي را آهبرايش خيلي غيرمنتظره بود پرداختم.براي بار دوّم چند مرتبه مثل هميشه با ترس، گفت: متشكرم!پس از رفتنش مبهوت ماندم و با خود فكر آردم:در چنين دنيايي چقدر راحت مي شودزورگو بود...

در يک سحرگاه سرد ماه ژانويه، مردى وارد ايستگاه متروى واشينگتن د یسى شد و شروع بهنواختن ويلون کرد.اين مرد در عرض ۴۵ دقيقه، شش قطعه از بهترين قطعات باخ را نواخت. از آنجا که شلوغ ترينساعات صبح بود، هزاران نفر براى رفتن به سر کارهايشان به سمت مترو هجوم آورده بودند.سه دقيقه گذشته بود که مرد ميانسالى متوجه نوازنده شد. از سرعت قدم هايش کاست و چندثانيه اى توقف کرد، بعد با عجله به سمت مقصد خود به راه افتاد.يک دقيقه بعد، ويلون زن اولين انعام خود را دريافت کرد. خانمى ب یآن که توقف کند يک اسکناس يکدلارى به درون کاسه اش انداخت و با عجله به راه خود ادامه داد.چند دقيقه بعد، مردى در حال یکه گوش به موسيقى سپرده بود، به ديوار پشت سر تکيه داد، ولىناگهان نگاهى به ساعت خود انداخت و با عجله از صحنه دور شد.کسى که بيش از همه به ويلون زن توجه نشان داد، کودک سه ساله اى بود که مادرش با عجله وکشان کشان به همراه می برد. کودک يک لحظه ايستاد و به تماشاى ويلون زن پرداخت، مادر محکم ترکشيد وکودک در حال ی که همچنان نگاهش به ويلو نزن بود، به همراه مادر به راه افتاد. اين صحنه،توسط چندين کودک ديگر نيز به همان ترتيب تکرار شد. و والدي نشان بلا استثناء براى بردنشان بهزور متوسل شدند.در طول مدت ۴۵ دقيقه اى که ويلون زن می نواخت، تنها شش نفر، اندکى توقف کردند. بيست نفرانعام دادند، بی آن که مکثى کرده باشند، و سى و دو دلار عايد ويلون زن شد. وقتی که ويلون زن ازنواختن دست کشيد و سکوت بر همه جا حاکم شد، نه کسى متوجه شد، نه کسى تشويق کرد، ونه کسى او را شناخت.هيچکس نمی دانست که اين ويلو نزن جاشوا بل يکى از بهترين موسيقيدانان جهان و نوازند ه يکىاز پيچيده ترين قطعات نوشته شده براى ويلون می باشد.جاشوا بل، دو روز قبل از نواختن در سالن مترو، در يکى از تئاترهاى شهر بوستون، برنام هاى اجراکرده بود که تمام بليط هايش پيش فروش شده بود و قيمت متوسط هر بليط يکصد دلار بود.اين يک داستان حقيقى است. نواختن جاشوا بل در ايستگاه مترو توسط روزنامه واشينگت نپستترتيب داده شده بود، و بخشى از تحقيقات اجتماعى براى سنجش توان شناسايى، سليقه واولويت هاى مردم بود.نتيجه: آيا ما در شرايط معمولى و ساعات نا مناسب، قادر به مشاهده و درک زيبايى هستيم؟لحظه اى براى قد ردانى از آن توقف م یکنيم؟ آيا نبوغ و استعدادها را در يک شرايط غير منتظرهمی توانيم شناسايى کنيم؟يکى از نتايج ممکن اين آزمايش می تواند اين باشد:اگر ما لحظه اى فارغ نيستيم که توقف کنيم و به يکى از بهترين موسيقيدانان جهان که در حالنواختن يکى از بهترين قطعات نوشته شده براى ويلون است گوش فرا دهيم، چه چيزهاى ديگرى راداريم از دست م یدهيم؟

روزی روزگاری تاجر ثروتمندی بود که 4 زن داشت...زن چهارم را از همه بيشتر دوست داشت و او را مدام با جواهرات گران قيمتو غذاهای خوشمزه پذیرایی می کرد . بسيار مراقبش بود و تنه ا بهترین چيزها رابه او می داد.زن سومش را هم خيلی دوست داشت و به او افتخار ميکرد . پيش دوستهایشاو را برای جلوه گری می برد گرچه واهمه شدیدی داشت که روزی او با مردیدیگر برود و تنهایش بگذاردواقعيت این است که او زن دومش را هم بسيار دوست می داشت . او زنیبسيار مهربان بود که دائما نگران و مراقب مرد بود. مرد در هر مشکلی به او پناهمی برد و او نيز به تاجر کمک می کرد تا گره کارش را بگشاید و از مخمصه بيرونبياید.اما زن اول مرد ، زنی بسيار وفادار و توانا که در حقيقت عامل اصلی ثروتمندشدن او و موفق بودنش در زندگی بود ،اصلا مورد توجه مرد نبود.با اینکه از صميم قلب عاشق شوهرش بود اما مرد تاجر به ندرت وجود او را درخانه ای که تمام کارهایش با او بود حس می کرد و تقریبا هيچ توجهی به اونداشت.روزی مرد احساس مریضی کرد و قبل از آنکه دیر شود فهميد که به زودی خواهدمرد. به دارایی زیاد و زندگی مرفه خود اندیشيدو با خود گفت:"من اکنون 4 زن دارم ، اما اگر بميرم دیگر هيچ کسی را نخواهم داشت ، چهتنها و بيچاره خواهم شد"!بنابرین تصميم گرفت با زنانش حرف بزند و برای تنهایيش فکری بکند . اول ازهمه سراغ زن چهارم رفت و گفت ": من تورا از همه بيشتر دوست دارم و ازهمه بيشتر به تو توجه کرده ام و انواع راحتی ها را برایت فراهم آورده ام ،حالا در برابر این همه محبت من آیا در مرگ با من همراه می شوی تا تنهانمانم؟"زن به سرعت گفت :" هرگز" همين یک کلمه و مرد را رها کرد.ناچاربا قلبی که به شدت شکسته بود نزد زن سوم رفت و گفت:"من در زندگی ترا بسيار دوست داشتم آیا در این سفر همراه من خواهیآمد؟" زن گفت :" البته که نه! زندگی در اینجا بسيار خوب است . تازه من بعد ازتو می خواهم دوباره ازدواج کنم و بيشتر خوش باشم " قلب مرد یخ کرد.مرد تاجر به زن دوم رو آورد و گفت ": تو هميشه به من کمک کرده ای . این بارهم به کمکت نياز شدیدی دارم شاید از هميشه بيشتر ، می توانی در مرگهمراه من باشی؟" زن گفت :" این بار با دفعات دیگر فرق دارد.من نهایتا می توانم تا گورستان همراه جسم بی جان تو بيایم اما در مرگ،...متاسفم!" گویی صاعقه ای به قلب مرد آتش زد.در همين حين صدایی او را به خود آورد: "من با تو می مانم ، هرجا که بروی "تاجر نگاهش کرد ، زن اول بود که پوست و استخوان شده بود ، انگار سوء تغذیهبيمارش کرده باشد .غم سراسر وجودش را تيره و ناخوش کرده بود و هيچزیبایی و نشاطی برایش باقی نمانده بود. تاج ر سرش را به زیر انداخت و آرامگفت": باید آن روزهایی که می توانستم به تو توجه ميکردم و مراقبت بودم"...در حقيقت همه ما چهار زن داریم!الف : زن چهارم که بدن ماست . مهم نيست چقدر زمان و پول صرف زیبا کردناو بکنی وقت مرگ ، اول از همه او ترا ترک می کند.ب: زن سوم که دارایی های ماست . هرچقدر همبرایت عزیز باشند وقتی بميری به دست دیگران خواهد افتاد.ج : زن دوم که خانواده و دوستان ما هستند . هر چقدر هم صميمی و عزیزباشند ، وقت مردن نهایتا تا سر مزارت کنارت خواهند ماند.د: زن اول که روح ماست. غالبا به آن بی توجهيم و تمام وقت خود را صرف تنو پول و دوست می کنيم . او ضامن توانمندی های ماست اما ما ضعيف ودرمانده رهایش کرده ایم تا روزی که قرار است همراه م ا باشد اما دیگر هيچقدرت و توانی برایش باقی نمانده است

90- اصل 10

نحوه واكنش شما به شرايط و وضعي ت هايى كه در زندگى برايتان پيش م ى آيد، زندگى شما را تغيير خواهد دا د .٪10 از زندگى ما را اتفاقاتى كه خودمان نقشى در پيش آمدنشان نداريم تشكيل م ى دهد و 90 ٪ بقيه بستگى به چگونگىواكنش ما به آن اتفاقات دارد.به عبارت د يگر، ما كنترلى بر روى 10 ٪ از اتفاقاتى كه برايمان روى م ى دهد نداريم . مثلاً هواپيما دير م ى رسد و برنام ه هاىپيش بينى شده ما به هم م ى خورد و يا يك راننده ب ى احتياط ممكن است با ما تصادف كن د . ما روى اين 10 ٪ كنترلىنمى توانيم داشته باشيم. اما قضيه در مورد 90 ٪ بقيه متفاوت است. آن 90 ٪ را خودمان تعيين مى كنيم.چگونه؟.... با واكنش هايمان.مثال زير موضوع را بهتر روشن مى سازد:شما در كنارهمسر و دختر كوچكتان در حال صبحانه خوردن هستي د . دخترتان دستش به فنجان چاى م ى خورد و چاى برروى پيراهن تميزى كه براى رفتن به اداره پوشيده ايد مى ريزد. شما كنترلى بر روى اين اتفاقى كه افتاده است نداشتيد.اما آنچه از اين به بعد اتفاق مى افتد را واكنش شما به اين حادثه تعيين مى كند.سناريوى اولشما بر سر دختر كوچكتان داد م ى زنيد و او را به خاطر كارى كه كرده است دعوا م ى كنيد. او به گري ه مى افتد. بعد رو بههمسرتان مى كنيد و از او به خاطر قرار دادن فنجان، نزديك لبه ميز انتقاد م ى كنيد. سپس بگومگوى كوتاهى با همسرتاندر مى گيرد. بعد با عجله به اتاق خواب م ى رويد و پيراهنتان را عوض م ى كنيد. دوباره به آشپزخانه بر م ى گرديد و متوجهمى شويد دخترتان قهر كرده و صبحان ه اش را تمام نكرده و براى مدرسه رفتن آماده نشده اس ت . در نتيجه سرويس مدرسهرا از دست داده اس ت . همسرتان بايد فوراً آماده رفتن به سر كارش شو د . بنابراين بايد خودتان دخترتان را به مدرسهبرسانيد. چون خودتان هم ديرتان شده است با سرعت غيرمجاز ران ن دگى مى كنيد و سرانجام با 15 دقيقه تأخير و دريافتيك برگ جريمه 14 هزار تومانى به مدرسه دخترتان م ى رسيد. دخترتان با عجله از ماشين پياده م ى شود و بدونخداحافظى به سوى ساختمان مدرسه م ى دود. بعد شما به سوى اداره حركت م ى كنيد و با 20 دقيقه تأخير به ادارهمى رسيد و متوجه م ى شويد كه يادتان رفته كيف تان را همراه بياوريد. روزتان با ناراحتى و عصبانيت شروع شده و درادامه هم بد و بدتر مى شود. شما براى تمام شدن ساعت كار و بازگشت به خانه لحظه شمارى مى كنيد.هنگامى كه به خانه بازگشتيد، همچنان رابطه تان با همسر و دخترتان سرد است.چرا؟ ......... به دليل واكنشى كه صبح نشان داديد.سوال: چرا روز بدى داشتيد؟جواب:الف) علتش چاى بود.ب) علتش دخترتان بود.پ) علتش جريمه شدن توسط پليس بود.ت) علتش خودتان بوديد.است. « ت» جواب درست گزينهشما كنترلى بر ريختن چاى روى پيراهنتان نداشتي د . اما واكنشى كه در آن 5 ثانيه نشان داديد علّت خراب شدن روزتانبود.بيائيد با هم سناريوى ديگرى را هم در نظر بگيريم.سناريوى دوماشكالى ندارد » : چاى روى پيراهن شما م ى ريزد. دخترتان شروع به گريه كردن م ى كند. شما به آرامى به او م ى گوييدبا سرعت به اتاق خواب م ى رويد پيراهنتان را عوض م ى كنيد و كي ف تان را بر «. عزيزم. بايد دفعه ديگه بيشتر مواظب باش ىمى داريد به آشيپزخانه بر م ى گرديد و از پنجره دخترتان را م ى بينيد كه به سمت سرويس مدرس ه اش م ى رود. او برمى گردد و براي ت ان دست تكان م ى دهد و با شما خداحافظى م ى كند. شما هم به سمت اداره حركت م ى كنيد و 5 دقيقهزودتر به سركار م ىرسيد و با همكارانتان به احوالپرسى و شوخى مى پردازيد.تفاوت را متوجه شديد؟دو سناريوى مختلف كه هر دو يك جور شروع شدند ولى پايان متفاوتى داشتند.چرا؟به دليل چگونگى واكنش شما.شما واقعاً روى 10 ٪ از اتفاقاتى كه برايتان مى افتد كنترلى نداريد. ولى 90 ٪ بقيه را واكنش شما تعيين مى كند.90 پيشنهاد مى كنيم. - در اينجا را ههايى براى اجراى اصل اگر كسى نكت ه اى منفى درباره شما گفت، مثل اسفنج نباشي د ! اجازه دهيد اين حمله مثل آبى كه بر روى شيشه ريختهمى شود دفع گردد. نگذاريد حرف هاى منفى بر روى شما تأثير بگذارند.به حوادثى كه برايتان پيش مى آيد، واكنش مناسب نشان دهيد. يك واكنش غلط مى تواند به از دست دادن يك دوست،اخراج شدن از محل كار، تحت فشار استرس قر ار گرفتن و ... بيانجامد. اگر ماشينى جلوى ماشين شما پيچيد چگونهواكنش نشان مى دهيد؟ آرامشتان را از دست مى دهيد؟ فشار خونتان بالا مى رود؟ با او دعوا مى كنيد؟ ناسزا مى گوئيد؟بوق مى زنيد؟ .... آيا اگر چند ثانيه ديرتر به مقصد برسيد آسمان به زمين م ى آيد؟ پس چ ر ا اجازه م ى دهيد حركت اشتباهيك راننده تمام روزتان را خراب كند.اگر هواپيما تأخير دارد و شما به كارتان نم ى رسيد چرا بيخود با پرسنل فرودگاه بحث م ى كنيد؟ آن ها كه كنترلى روى اينمساله ندارند . از وقتى كه به دست آورد ه ايد براى مطالعه، آشنا شدن با مسافران ديگر و ... استفاده كنيد . استرس تنهاكارها را خراب تر مى كند.90 را هميشه به ياد داشته باشيد و بيخود عصبانى نشوي د . آن را به كار ببنديد و نتايجش را ببيني د . امتحانش - اصل مجانى است. تنها عده كمى اين اصل را به كار مى بندند. به كار بستن اين اصل مى تواند زندگى شما را تغيير دهد!